விஜியின் கோலங்கள் பற்றி கவிஞர் தேவதேவன்

கோலங்களை விரும்பாதார் யார்? கோலம் என்றாலே அழகு அல்லவா? 

நுழைவாயில் கோலம் பற்றி நான் எழுதியுள்ள பல கவிதைகளும் இப்போது என் நினைவில் தோன்றியது. 

"காலை கதிரவன் தன் மலர்களை எல்லாம் மிஞ்சி விட்டது"

என ஒரு வீட்டு முற்றத்தில் ஒரு மானுட உருவம் வரைந்து கொண்டிருந்த கோலம் கண்டு திகைத்து நின்று விட்டது...

என்றது ஒரு கவிதை. 

ஒரு நாள் ஒரு குளிர் மிகுந்த வைகறையின் வீதியில் நடை சென்று கொண்டிருந்தபோது... அன்றலர்ந்த ஒரு வாசற் கோலம் கண்டு மின்னலாய் தோன்றி விட்ட ஒரு எண்ணக் கருவினை இயற்கையிலும் தாவரங்களிலும் நான் காணும் அதிசயங்களின் போதெல்லாம் அதை நான் பகிர்ந்து கொள்ள கிடைத்த எனது இனிய நண்பராகி விட்டிருந்த தாவரவியல் பேராசிரியை லோகமாதேவி அவர்களிடம், உடனே ஒரு புகைப்படம் எடுத்து அனுப்பிக்கொண்டு தொலைபேசியையும் ஒலிக்க விட்டேன். 

இந்த கோலங்களில் ஒரு சுழல் தன்மையுடன் இயங்கும் ஒரு முழுமை நோக்கிய ஓர் இயக்கம் உயிர்களின் வடிவத்தோற்றம் பற்றியது... என்பது தான் அது. 

உடனேயே லோகமாதேவி 'சரிதான் சரிதான்' என்று அதற்கு அடையாளமாக பல புகைப்படங்களை அனுப்பி வைத்தார்கள். வியப்பான எனது இந்த கண்டுபிடிப்பை அவரிடம் விளக்கவும் செய்தேன். இதற்கு மேலும் உறுதுணையாக இருந்தது ஒருநாள் நான் எனது பேரக் குழந்தைகளின் கையில் இருந்த spiral graph எனும் கருவி. அதைப்பற்றிய ஒரு கவிதையும் கூட அவருக்கு அனுப்பி வைத்தேன். 

ஒரு புள்ளியின் வேகமாக சுழலும் ஆற்றலினால் ஒரு வட்டம் உருவாகிறது. ஆனாலும் முடிவற்ற வட்டம் அல்ல. இப் பேரண்டமும் சுழலும் ஓர் ஆற்றலால் எல்லையற்றதானாலும் ஒரு வட்டமாக தான் இருக்கிறது. பேரண்டத்தின் குழந்தை போலவே இயற்கை எனும் ஒரு சிறு வட்டம் அதனுள் சுழல்கிறது. இயற்கையின் கோடான கோடி (?) புள்ளிகள் ஒவ்வொன்றும் பேரண்ட பெருவெளி வட்டத்தோடே மோதிச்  சுழல்வதினால் கோடானு கோடி வட்டங்களில் தாவரங்களும் உயிர்களும் தோன்றுகின்றன. 

அப்புறம் ஒவ்வொரு வடிவங்களின் தாவரங்களும் உயிர்களும் ஒரு வித்தாக (புதிய புதிய சுழலால் வித்துக்கள் புதிதாகவும், வித்துக்களோடு வித்துக்கள் உரசி புதிதாகவும் பிறந்திருக்கக் கூடும் என்பதை மிக எளிதில் யூகிக்கக் கூடியவை தான் ) எப்படி ஆயிற்று என்பதை அறிவியல் வாதிகள் தான் கண்டுபிடிக்க வேண்டும். 

அந்தக் கவிதையை இத்துடன் இணைக்கிறேன்....

கோலம்

முடிவற்ற எண்கள் 

முடிவற்ற வட்டத்தை 

முடிவற்ற விண்ணில் 

தூக்கிச் சுழற்றி தூக்கி சுழற்றி 

படைத்துக் கொண்ட 

உயிர்களையும் மரங்களையும் 

மலர்களையும் போலவே 

உதய சூரியனே

வாய் பிளந்து நிற்க 

வடிவ எழில் கொண்டவைதாமே 

நம் வாசல் முற்றக் கோலங்கள்!

*

விஷயம் இப்படி இருக்க ஒரு நாள் வெள்ளி மலை காடுகளில் நாங்கள் சிலர் உலவிக்கொண்டிருக்கையில் ...

தென்படும் மரம் செடி கொடி புல் பூண்டுகளிலெல்லாம் மூலிகைகளையும், அதன் அடையாளங்களையும், அதன் பயன்பாடுகளையும் சுட்டிக்காட்டிக் கொண்டிருந்த விஜயலட்சுமி அவர்களிடம் லோகமாதேவி அவர்களை தெரியுமா என்றேன். தெரிந்திருக்கிறது. 

இத்தோடு இந்த கதை முடியவில்லை....

ஒரு நாள் விஜயலட்சுமி அவர்களிடம் பேசிக் கொண்டிருக்கையில் இப்போது என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறீர்கள் என்று கேட்டபோது... இப்படி அலைபேசியில் பேசிக் கொண்டிருக்கும் போதும் அல்லது யாராவது என்னிடம் கதைத்துக் கொண்டிருக்கும் போதும் கூட அவர் தனது வலது கையால் ஒரு குழந்தை சேட்டை போல சும்மா கிறுக்கி கொண்டிருக்கும் ஒரு செயலைச் சொன்னார் உடனே அனுப்பி வைத்த அந்தப் படத்தை பார்த்ததும் தான் நான் அதிர்ந்து விட்டேன். 

கிறுக்கல்களில் நமது அமைதியற்ற மனநிலையோ, ஒரு தவிப்போ வெளிப்படுவதுண்டு. 

விஜி அவர்களின் கிறுக்களில் வெளிப்படும் கோலம் ஒரு நல்ல ஒத்திசைவுடன் இயங்கும்  மூளையினதும் மனதினதும் ஆகும் என்றேன். இனிமேல் இவற்றில் எதையும் வழக்கம்போல் தூர எறிந்து விடாதீர்கள் என்றேன். 

அன்று முதல் அது அப்படியே தொடர்கிறது. அதை சேகரித்து வைக்கப்படுகிறது என்பதனாலேயே அலட்சியமற்ற நேர்த்தியான மிகச்சிறிய தேவையான ஒரு சிரத்தையை சேர்த்துக் கொண்டார் விஜயலட்சுமி. 

கோலத்தின் முழுமையான முடிவை அவர் எப்போதுமே செய்து கொண்டுதான் இருந்தார் அரைகுறை என்பதே கிடையாது. 

இப்போது இந்த நூறு அல்லது ஆயிரம் அல்லது பல ஆயிரம் கோலங்களிலும் திரும்பத் திரும்ப வருதல் தான் இருக்கிறதா? 

இயந்திரத்தன்மை? 

இயந்திரத் தன்மையையும் மீறிய எத்தனை பெருக்கம்? 

இயற்கைக்கு வெகு நிகரான ஒன்றா? என்பதை அறிய எனக்கு ஆவலாய் இருந்தது. இவை பற்றி ஒரு நூல் தொகுப்பையும் வெளியிட திட்டமிட்டுள்ளோம்.

இப்படிக்கு, 

கவிஞர்

தேவதேவன்

என் கோலங்கள் வளர்ந்த கதை....

 என் கோலங்கள் வளர்ந்த கதை....

"தற்செயலான  பழக்கம் சில நேரங்களில் அதன் தீவிரத்தை நோக்கி நகர்த்தப்படுகிறது". 

அப்படி எனக்கு ஒரு பழக்கமிருந்தது.

கவிஞர் தேவதேவன் ஐயாவுடன் அலைபேசியில் அடிக்கடி பேசும் வாய்ப்பு எனக்கு அமைந்திருந்த சமயம் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறாய் என அவர்  கேட்டபோது,  என் நேரத்தை எப்போதும்  விரயமாகாமல் தவிர்க்க ஒரு பழக்கம் வைத்திருப்பதை அவருக்கு வெளிப்படுத்தினேன்.

அதாவது நான் அலைபேசியில் பிறரிடம் பேசிக் கொண்டிருக்கையில் மற்றொரு கையால் கை போன போக்கில் ஏதேனும் வரைந்து கொண்டிருப்பது எனது வழக்கம். அந்த சமயத்தில் வட்ட வட்டமான கோலங்களாக வரைந்து கொண்டிருந்தேன். அதை ஐயாவுக்கு அனுப்பி வைத்தேன்.

கலைகளை குதூகலத்துடன் ரசிக்கும் குழந்தை மனது கொண்ட மகாகவிஞர் அவரென்பதால் உடனே தன் ஆர்வத்தை வியப்பாக வெளிப்படுத்தினார். இந்த கோலங்களில் ஒரு ஒழுங்கை நான் காண்கிறேன். அது உன் மனதில் ஏதோ ஒரு ஒத்திசைவை வெளிப்படுத்துகிறது. எனக்கு அதை இயற்கையோடு இணைத்துக் கொள்ள முடிகிறது.  அவை மிகுந்த சுவாரசியத்தை அளிக்கிறது. இப்படி நீ எனக்கு ஆயிரம் கோலங்களை வரைந்து கொடு. அவற்றை நான் ஆராய்ச்சிக்கு உட்படுத்த வேண்டும் என்று என்னை அறிவுறுத்தினார்.

அதன்படி 1000 கோலங்களை ஐந்து புத்தகங்களாக பிரித்து வெளியிட திட்டமிட்டோம்.

அதுவரை என் விளையாட்டுக்களில் ஒன்றாக இருந்த இந்த பழக்கம் அன்றிலிருந்து ஒரு தீவிரத்தை தொட்டது. பின் அதிதீவிரமடைந்து மூன்று மாத காலங்களில் அலைபேசியின் நேரங்கள் விதைக்கப்பட்டு என் முதல் புத்தகத்திற்கான விளை பொருளை ஈட்டித் தந்தது. 

என் இளமைக் காலம் முதலே  சங்கடமான நேரங்களின்போது ஏதேனும் வரைந்து தள்ளுவது எனது வழக்கமாக இருந்தது. அப்படி 15 ஆண்டுகளுக்கு முன் வரைந்த சில வடிவமைப்புகளை அப்பாவுக்கு அனுப்பி வைத்தேன்.

 அதிலும் ஆயிரம் என அடுத்த இலக்கையும் கொடுத்து உன் நேரத்தை உனக்கு விரயமாகாமல் விதைக்க தெரிகிறது, தொடர்ந்து அதையே செய் என கட்டளையிட்டதோடு இதை கலை எனவும் அங்கீகரித்தார். 

அதன்படி  இன்று திரும்பிப் பார்க்கையில் ஒரு விளையாட்டு தீவிரமான கலையாக உருவேற்றம் அடைந்த பயணத்தைக் காண முடிகிறது. 

 

 

ஒரு கலை...

அங்கீகரிக்க சில மனங்களும் பழக்கப்பட்ட சில கைகளும் இருந்தால்  எதிர்பாராதபடி எங்கிருந்தோ ஏதோ ஒரு தருணத்தில் தன்னை எப்படியோ இங்கு நிகழ்த்திக்  கொள்கிறது.

 இங்கு இது மதிப்பிற்குரிய பெருங்கவிஞர் தேவ தேவன் ஐயாவால் முற்றிலும் தன்னை நிகழ்த்திக் கொண்டது. எனவே பெரும்  கவிஞர் தேவதேவன் ஐயா அவர்களுக்கு இக்கலையை சமர்ப்பிக்கிறேன்.

 இத்தருணத்தில் மதிப்பிற்குரிய எந்தை 

உயர்திரு ஜெயமோகன் அவர்களின் பாதம் பணிந்து வணங்கிக் கொள்கிறேன்.

நன்றி...

-- விஜயலக்ஷ்மி, வேதாரண்யம்

விஜயலக்ஷ்மியின் கோலங்கள் பற்றி கவிஞர் தேவதேவன் அவர்கள் குறிப்பிட்ட பகுதி.

எழுதுகோலின் பயணம்

எழுதுகோலின் பயணம்

எழுதுகோல்

காதலன் மன எண்ணங்களையும் அன்புகளையும் வெளிப்படுத்துகிறது 

காதலிக்கு மனக்குமுறல்களையும் கண்ணீரையும் அன்பையும் வெளிப்படுத்துகிறது

எழுத்தாளர்களுக்கு 

மனதின் குரல்களை வெளிப்படுத்துகிறது 

மாணவனுக்கு அவன் 

வெற்றியை நிர்ணயம் செய்கிறது   .

குழந்தைக்கு தாறுமாறாக 

ஓவியம் வரைய உதவியாக இருக்கிறது 

உயர் பதவியில் இருப்பவர்களுக்கு 

ஓர் அங்கீகாரத்தை தருகிறது 

தாய் மகனுக்கு எழுதும் மடல் 

பந்தம் பாசம் பற்று உணர்ச்சிகள் உணர்வுகள்.!

எழுதுகோல் என்னவோ ஒன்றுதான் 

வெவ்வேறு பரிமாணங்கள்

வெவ்வேறு பார்வைகள் 

மனிதர்களின் பார்வையின் கோணங்கள் இதேபோன்று வெவ்வேறானவை.

-- சசிகலா, வாணியம்பாடி

பல்கிப் பெருகுக

பல்கிப் பெருகுக

காடென ஓர் ஆலமரம்...

கோடி இலைகள்...

லட்சம் கிளைகள்...

ஆயிரத்தில் விழுதுகள்...

எண்ண இயலா கனிகள்...

 

அந்தி சூரியன் 

உருகி சிந்தியதாய் 

சிறு கனி...

தகிக்கும் ஒரு துளி...

திறந்ததும் தரிசித்தேன்...

பெருங்...காடு...!!!

-- விஜயலக்ஷ்மி, வேதாரண்யம்

வாழ்க்கை

 வாழ்க்கை

அழகான கனவுகள் நம்மை துரத்திக் கொண்டிருந்தது 

இப்பொழுது கடன்களை அடைப்பதற்காகவும் கடமைகளை நிறைவேற்றுவதற்காகவும் வாழ்க்கை துரத்திக் கொண்டிருக்கிறது 

                                                                                                                                                 --சசிகலா

தேவ ஆழி...

தேவ ஆழி...

வானத்தை பார்த்தேன்... 

அவசரமாய் 

சென்று கொண்டேயிருந்தன மேகங்கள்...

எத்தனை ஆழமான கடல்...!

துரத்திக் கொண்டே இருக்கும் அலைகள்...

ஆம்...

வானத்தையே 

பார்க்கிறேன்...

 -- விஜயலக்ஷ்மி, வேதாரண்யம்

சிறகு...

 சிறகு...

வலசை வந்த பறவை, 

என் கொல்லைப்புற கோழியோடு 

கதைத்துக் கொண்டிருந்தது...

என்ன பேசியிருக்கும்! 

வேலி தாண்டலாமென்றா...

கடலையே தாண்டி விடலாமென்றா..

விஜயலக்ஷ்மி, வேதாரண்யம்