ஆசானின் சுவடுகளை தேடி ஒரு பயணம் – காசர்கோடு நினைவுகள்

காசர்கோடு – ஒரு கனவின் தடங்கள்


அந்த "வான் நெசவு" ஆபீஸ்....

என் வாழ்வின் ஒரு பகுதியை இந்த மண்ணில் வசிக்க வேண்டும் என்று நான் நினைத்திருக்கும் நிலம் கேரளம் .

அது நிகழ இன்னும் சில காலம் இருக்கிறது. அதுவரை வருடத்திற்கு இருமுறையாவது கேரளாவிற்கு சென்று வருவது என் வழக்கம். இம்முறை நாங்கள் சென்றது காசர்கோடு. கடந்த நான்கு வருடங்களாக இந்த காசர்கோடு என்ற வார்த்தையை குறைந்தபட்சம் 200 முறைகளுக்கு மேல் வாசித்தும் கேட்டும் வந்திருக்கிறேன்.

உடன் வந்த ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொன்று இருந்தது காசர்கோடில் பார்க்க. இந்த சாமிமயில், சாமியானை போல சாமி முதலை என ஒன்று ஒரு கோவிலில் இருக்கிறதாமே அங்கு இப்படி ஒருவர்.. மணிரத்தினம் இயக்கிய பம்பாய் படத்தின் உயிரே பாடலில் வரும் பெக்கில் கோட்டையில் நின்று ஒரு போட்டோ எடுத்தே ஆக வேண்டும் என இன்னொருவர்.. எனக்கும் என் தங்கை மோகனாவிற்கும் காசர்கோடு என்றதும் நினைவுக்கு வந்த ஒரே இடம் பிஎஸ்என்எல் அலுவலகம். 

பார்த்தே தீருவது என்று திட்டமிட்டே தான் கிளம்பினோம் இருவரும். காசர்கோடு சென்ற முதல் நாள் காலையிலேயே விலாசம் விசாரித்து பழைய பஸ் ஸ்டாண்டில் உள்ள பிஎஸ்என்எல் அலுவலகம் சென்றோம் நானும் என் தங்கையும். 

ஆர்வமும் ஆனந்தமுமாய் லிப்ட் நோக்கி வேக வேகமாய்  சென்றாள் என் தங்கை.. நீங்கள் என்னமோ உங்கள் சேரில் அமர்ந்து அலுவலக கோப்புகளை சரி பார்த்துக் கொண்டிருப்பதாகவும் தங்களை பார்த்து பேசியே தீர்வதாகவும் ஒரு பரபரப்பு ..

மேலே சென்று யாரிடம் என்ன கேட்பது என்றே தெரியாமல் லிப்ட் அருகிலேயே நின்று ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து சிரித்துக் கொண்டோம்..

இது சரியாக வராது என்று மீண்டும் வெளியே வந்து வாசலில் அமர்ந்திருந்த மூவரிடம் உங்கள் இளம் வயது புகைப்படத்தை காட்டி விசாரித்தோம். 

இவர் புகழ்பெற்ற எழுத்தாளர் ஜெயமோகன், இப்போது நாகர்கோவில் வசித்து வருகிறார். பல வருடங்களுக்கு முன்பு இங்கு பணிபுரிந்தார் என்றும்,அவர் வேலை பார்த்த அலுவலகத்தை பார்த்து செல்லலாம் என்று சென்னையில் இருந்து வந்திருக்கிறோம் என்றும் கூறினோம். 

வினோதமான ஏதோ ஒன்றை பார்ப்பது போல எங்களை பார்த்துவிட்டு தெரியவில்லை என்றனர்.

ஒருவர் மட்டும் உள்ளே சென்று ஒருவரை அழைத்து வந்தார். அவரும் புகைப்படத்தை பார்த்து விட்டு உதட்டை பிதுக்கினார் ..
சரி கிளம்பலாம் என்றபோது ஒருவர். உள்ளே நுழைந்தார் அவரிடம் விசாரியுங்கள் என்றார் மூவரில் ஒருவர் .
அவர் பெயர் பென்னி. அவர் உங்கள் புகைப்படத்தை பார்த்ததும் "ஓர்மைண்டே"என்று கூறினார் .

சில நிமிடங்கள் அவரிடம் பேசிவிட்டு கிளம்பினோம்.


பார்வதிபுரம் இல்லம்...

என் வாழ்நாளில் இதுவரை நான் யாரையும் இப்படி தேடிப்போய் பார்த்ததில்லை. இரண்டு வருடங்களுக்கு முன் அஜிதன் திருமணத்திற்கு ஒரு வாரம் முன்பு உங்கள் வீட்டிற்கு வந்திருந்தேன். 

பூட்டி இருந்த கேட்டின் முன்பு நின்று வாசலில் கிடந்த இரண்டு நாள் நாளிதழையும், பொன்னான பொலிந்த அந்த மஞ்சள் நிற மலருடனும் ஒரு புகைப்படம் எடுத்துக் கொண்டு கிளம்பி விட்டேன். அன்று ஏற்பட்ட ஒரு மனநிறைவு ,மகிழ்வு மீண்டும் அதே நிறைவு அன்று காசர்கோடில்..

இரண்டு நாட்களும் நீங்கள் வாழ்ந்த "அந்த ஊரில் நான்" என்ற மகிழ்வோடு .

-- நிர்மலா, குன்றத்தூர்





2 கருத்துகள்:

அணங்கின் மொழி

முது நாவல்

முது நாவல் எனக்கு பிடித்த சிறுகதைத் தொகுப்பு. புனைவு களியாட்டுக் கதைகள் நூறையும் தினம் ஒன்றாக வாசிக்கும் போது, எனக்கு பிடித்த கதைகளை பட்டியல...

தங்க விதைகள்