மௌனத்தின் குரல் ...

காகிதத்தில் 
அள்ளி விதைத்த 
என் சொற்கள்...

வாசித்துப் பார்த்ததில்
வரையப்பட்டிருந்தது 
அகம்... 

உன்னை நோக்கி எய்தினேன்... 
உன்னில் தைத்ததா...
முளைத்து எழுந்ததா... 

அது வீழும் எனில்...
இலக்கு என்னவாகும்...
அதை மட்டுமாவது
திருப்பி  அனுப்பி விடு...
என்னிடம் ...

-- விஜயலக்ஷ்மி, வேதாரண்யம்

நினைவுகள்

 

சீற்றத்தை விட, 
நினைவுகள் மிகவும் மோசமானது 

சுனாமியோ, சூறாவளி காற்று வந்தால் 
ஒருமுறைதான் பேரிழப்பையும் 
பெரும் சீற்றத்தையும் விளைவிக்கும் 

ஆனால் நினைவுகள் 
ஒவ்வொரு நாளும் 
பேரிழப்பை நிகழ்த்திக் கொண்டிருக்கும்

-- சசிகலா, வாணியம்பாடி

தனித்த பயணம் ..

நட ...
நீயே நட...
உன் கால் கொண்டு நட...
உறுதியாய் நட...
உன் தூரத்தை கடக்க 
அதுவே வழி... 

நீ மகளாக...  
அன்னையாக
இருக்கலாம்...
பிறருக்கு நீ 
பெண்ணாக மட்டுமே 
இருக்கிறாய்...

ஆகவே நட ...
எல்லை தொட...
சிகரம் தொட...
வானம் தொட... 
நட ...

-- விஜயலக்ஷ்மி, வேதாரண்யம்

புன்னகை

 

வாழ்க்கையில் நீங்கள் 
ஒவ்வொரு நாளும் 
புன்னகைத்துக் கொண்டே இருங்கள் 

மொபைல் போன்  
எப்படி ரீசார்ஜ் செய்து கொண்டிருக்கிறோமோ 
நமக்கு புன்னகை 
தினம் தினம் ரீசார்ஜ் ஆகும் 

உங்களிடம் இவ்வளவு நகைகள் இருக்கும்போது 
உங்களுக்கு எதற்கு தங்க நகைகள் 
புன்னகை ஒன்றே போதும்.

-- சசிகலா, வாணியம்பாடி

தனுர் வேதம்...

சொல்  என்கிறது அம்பு ...
செல் என்கிறது வில்... 
கொல் என்கிறது மனம்... 
உயிர் என்கிறது இலக்கு...

தப்பாத வில்லில் 
எழுகிறான்  தேவன் ....
மண்டியிட்டு மடிகிறது 
தேவ உயிர்...

தேவனைக் கொல்ல
தேவனை எழுப்பும் 
வேதமோ...

-- விஜயலக்ஷ்மி, வேதாரண்யம்

நன்றி

 

தினம் தினம் நன்றி கூறுங்கள் உங்களுக்கும் 
இந்தப் பிரபஞ்சத்திற்கு, 
பஞ்சபூதங்களுக்கு

 
நாம் உண்ணும் உணவு   
அனைத்திற்கும் நன்றி கூறுங்கள் 

நன்றி என்ற வார்த்தைக்கு 
மிகப்பெரிய சக்தி உண்டு 
உங்களை இன்னும் மென்மேலும் உயர்த்தி விடும்.

-- சசிகலா, வாணியம்பாடி

வீடு பேறு

என் வண்ணங்கள் 
தீர்ந்து விட்டன... 
ஒளிர்ந்து அத்தனையும் 
பொன்னாகின...
அடியில் இருள் சூழ்ந்து 
ஒளிந்து கொண்டுள்ளது...

விளக்கின் சுடர் 
தன் நிழல் தோய்ந்து 
நடனம் கொண்டது...

பொன்னும் இருளும்... 
இருமை 
எனை துரத்துகிறது... 

ஒளிரும் பயணத்தில் 
நான் மட்டுமே
எஞ்சியிருக்கிறேன்...

-- விஜயலக்ஷ்மி, வேதாரண்யம்