தேவனுக்காக...

 தேவனுக்காக...


தகிக்கும் சூரியனை நோக்கி
பிஞ்சு கைகளை நீட்டிக்கொண்டு 
புன்னகித்து எழுகிறது 
தளிர்....

சுருண்டு பொசுங்கும் 
குழந்தைக்காக 
கண்ணீர் வடிக்கிறான் 
வருணன்...

பழுத்து 
வீழ்ந்து  
மடியும் 
சருகுகள்....

தன்னை 
தான் உண்டு 
விருட்சமாக 
எழுகிறான் தேவன்.

-- விஜயலக்ஷ்மி, வேதாரண்யம்
By நேரம்
Labels:

கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக

இதற்கு குழுசேர்: கருத்துரைகளை இடு (Atom)

அணங்கின் மொழி

முது நாவல்

முது நாவல் எனக்கு பிடித்த சிறுகதைத் தொகுப்பு. புனைவு களியாட்டுக் கதைகள் நூறையும் தினம் ஒன்றாக வாசிக்கும் போது, எனக்கு பிடித்த கதைகளை பட்டியல...

தங்க விதைகள்

  • சுதந்திரம்
    பெண்களுக்கு  சுதந்திரம் கிடைத்துவிட்டது  என்று முழக்கம்  ஒலித்துக் கொண்டே இருக்கிறது   உண்மை என்னவோ  பெண் சுதந்திரம் பறிக்கப்படுகிறது. எத்தன...
  • நிகழ்காலம்
    போகிற போக்கில் கடந்த காலத்தையும், எதிர்காலத்தையும்  நினைத்து வாழ்க்கை யை இழப்பதை விட  நிகழ்காலத்தில் வாழ்ந்தால் கொஞ்சம் ஆவது நிம்மதி கிடை...
  • மரம்
    மரம் கண்ணீர் விட்டு அழுகிறது  என்னை ஒருபுறம்  வளர்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்  மறுபுறம்  அழித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்  நான் வளர்வதற்கு  எவ்...