பிரகிருதி...

 பிரகிருதி...

பிரகிருதி...

துளி மண் 
துளி நீர்
துளி காற்று 
யாவற்றிலும் உயிர்...!
வானத்தின் பிரம்மம்...
நெருப்பின் இருப்பு...

விசும்பின் ஆன்மா 
எல்லா துளிகளையும்
நெய்து கொள்கிறது...

எத்தனை 
கோடி காலமாய்
கல்லுக்குள்
இக்கரு  
உறங்கியிருக்கிறது....

சிற்பியே ...
நீ மட்டும்
எப்படி தரிசித்தாய்
அதில் தெய்வத்தை...
உன்னைத் தொட்டு 
தன்னை எழுப்பிக் கொள்கிறதா...!

-- விஜயலக்ஷ்மி, வேதாரண்யம்


By நேரம்
Labels:

கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக

இதற்கு குழுசேர்: கருத்துரைகளை இடு (Atom)

அணங்கின் மொழி

முது நாவல்

முது நாவல் எனக்கு பிடித்த சிறுகதைத் தொகுப்பு. புனைவு களியாட்டுக் கதைகள் நூறையும் தினம் ஒன்றாக வாசிக்கும் போது, எனக்கு பிடித்த கதைகளை பட்டியல...

தங்க விதைகள்

  • சுதந்திரம்
    பெண்களுக்கு  சுதந்திரம் கிடைத்துவிட்டது  என்று முழக்கம்  ஒலித்துக் கொண்டே இருக்கிறது   உண்மை என்னவோ  பெண் சுதந்திரம் பறிக்கப்படுகிறது. எத்தன...
  • நிகழ்காலம்
    போகிற போக்கில் கடந்த காலத்தையும், எதிர்காலத்தையும்  நினைத்து வாழ்க்கை யை இழப்பதை விட  நிகழ்காலத்தில் வாழ்ந்தால் கொஞ்சம் ஆவது நிம்மதி கிடை...
  • மரம்
    மரம் கண்ணீர் விட்டு அழுகிறது  என்னை ஒருபுறம்  வளர்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்  மறுபுறம்  அழித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்  நான் வளர்வதற்கு  எவ்...